Yalın Şeyler’i yazmaya başlarken, Yalın Mimarlık’ın üretimini mimarlığın temel kavramları üzerinden tartışmak istemiştim. Bu üretimin açtığı soruların başkalarının deneyimleriyle karşılaşması, kitabın mimarlık alanında bir iletişim ve tartışma ortamına vesile olması da ilk günden beri aklımdaydı.
Kitabı yazmayı kabul ettiğim ilk günden beri, Yapı-Endüstri Merkezi yıllarından bu yana birlikte çalıştığım iletişim danışmanı arkadaşım Sibel Keyvan’ı çalışma masamıza davet etmeyi hayal ediyordum. Sibel’in ekibimize katılmasıyla, Ömer Selçuk Baz’la paylaştığımız bu düşünceyi onun koordinatörlüğünde kapsamlı bir etkinlik programına dönüştürdük.
Kitapta ele aldığım kavramları, Yalın Mimarlık’ın tasarladığı yapıların içinde tartışmak istedik. Mimarlarla, kültür ve sanat ortamının farklı alanlarda üreten aktörleriyle, bu konuşmaları dışarıya taşıyabilecek nitelikli basın mensuplarıyla bir araya gelmeyi düşündük. Farklı bakışların birbirini besleyebileceği, düşüncelerimizi geliştirebileceğimiz ve bize yeni kapılar açabilecek ortamlar kurmayı amaçladık.
Kitabın Salt Galata’daki lansmanı, bu konudaki vizyonumuzu ortaya koymaya çalıştığımız keyifli ve unutulmaz bir buluşmaydı. Ardından Çanakkale’de Troya Müzesi’nde ve Manisa’da Manisa Kurtuluş Müzesi’nde mimarlar ve basın mensuplarıyla bir araya geldik. Yapıları var eden coğrafyayı ve kültürel bağlamı birlikte deneyimledik. Kitapta anlatmaya çalıştığım bağlamın mimarlıktaki ağırlığını, doğrudan o bağlamın içinde tartışmaya açma imkânı buldum.
Geziler ve söyleşiler, kitapla başlayan konuşmaları yapıların içine, müze bahçelerine ve üretim alanlarına taşıdı. Buluşmalarımıza Heval Zeliha Yüksel küratörlüğünde hazırlanan Yalın Şeyler sergileri eşlik etti. Ofisin birikimini eskizler, maketler ve çalışma defterleriyle görünür kılarak tartışmaların bir parçası hâline getirmeye çalıştık.
Çanakkale’de Troya Müzesi’nde mitoloji, hafıza ve mimarlık ilişkisini konuştuk. Destekçimiz Kalebodur’un Çan’daki Kaleseramik üretim tesislerinde kamusal sanat ile mimarlık arasındaki ilişkiye ve sanatçıyla mimarın birlikte üretimine odaklandık. Manisa’da ise Manisa Kurtuluş Müzesi üzerinden bir hikâyenin mekânla nasıl anlatılabileceğini ele aldık. Sembolik anlamlarla kurulan bu yapıyı, küratörü ve mimarıyla birlikte tartıştık. Bu gezilerde yapıları, içinde bulundukları tarih ve coğrafyayla birlikte okumaya gayret ettik.
Yalın Şeyler Etkinlikleri, kitabı yazarken hayalini kurduğum paylaşma ve tanışma ortamının gelişmeye devam eden bir parçası. Ben bu satırları yazarken kitabın yayımlanmasının üzerinden yaklaşık bir yıl geçti; ilk baskısı tükendi, ikinci baskısı raflarda yerini aldı. Yeni buluşmalarla diyaloğu sürdürmeyi hedefliyoruz.
